12 Kasım 2024 Salı

İlk Söz


Öyle çok istemiştim ki çocuğum olmasını…Çok uzun zaman alan, sabır taşına döndüren, içindeki Pollyanna’yı bir sevip öptüğün bir boğazlamak istediğin gayet zor bir maceraydı herkes için, ama en çok benim için… İğneler, haplar, testler, dualar, tekrar testler… Bir an heveslenmeler, ardından yıkılışlar, sonra yeniden dirilişler ve yeniden deneyişler…

Ve bir gün, gökyüzünde her şey yerli yerindeydi herhalde -yıldızlar filan- yeryüzünde yüzüm, gözüm, tepeden tırnağa her hücrem güldü, aydınlandı; güneş patlattı şampanyasını! İki küçük kara delik bulunmuştu içimde; iki büyük hediye paketi, uzaydan gönderilen!

İnsanın içinde bir hayatın başlaması çok tuhaf bir his; bilim kurgu çıkışlı. Bir değil, iki hayat üstelik! İki hayat formu senin gövdeni mesken edinecek ve sonra kendi hayatlarına doğru doğacaklar yüzerek... Düşünmesi bir doz, yaşaması çifte acayip!

Çok iyi baktım ama onlara… Tam dokuz ay, her gün! Her saniyemde, her adımımda aklımdaydılar. Asla kötü bir şey yemedim, içmedim, düşünmedim. Üşütmedim, hiç düşmedim. Hep şarkı söyledim; beni duyduklarına emindim. Kendime nadiren verdiğim altın madalyanın her gramını hak ettim gerçekten!


Ayşe’m, Can’ım... Canımdan parçalarım… Siz başıma gelmiş ve gelecek en güzel şeysiniz. En sevdiğim masal, en biricik bestesiniz. Birer lütufsunuz. Varlığınız için, beraber geçirdiğimiz ve geçireceğimiz her an için şükrediyorum.

Bu kitabın, çocuklarım ve ailem için güzel bir anı; doğayı, hayvanı, sanatı, müziği seven ve permakültüre ilgi duyan tüm ebeveynler ve eğitmenler için de anılar kıvamında okunası bir fikir, ilham kaynağı olmasını diliyorum.

Başlıyorum o zaman…


Ebru Berker Sarpkaya

Kasım 2024 / Marmaris

 

 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder